เปิดปมขบวนการทุนเทา ใครอยู่เบื้องหลังขยะพิษข้ามชาติ จับตา “คนจีน จ.” ตัวกลางปริศนา รัฐต้องสาวให้ถึงตัวการใหญ่ พร้อมเจาะเส้นทางเงิน 7 บริษัทต้องสงสัย ปมส่วยแหลมฉบัง

จากตู้คอนเทนเนอร์ที่สำแดงสินค้าเป็นเศษเหล็ก แต่กลับพบขยะอิเล็กทรอนิกส์และกากอุตสาหกรรมอันตรายซุกซ่อนอยู่ภายใน สู่ข้อกล่าวหาเรื่องเงินสินบนที่อาจเชื่อมโยงเจ้าหน้าที่รัฐและกลุ่มทุนเทา คำถามสำคัญจึงไม่ใช่แค่ใครนำขยะพิษเข้าประเทศ แต่ใครเป็นผู้เปิดทาง ใครรับผลประโยชน์ และใครอยู่เบื้องหลังเครือข่ายทั้งหมด
ปัญหาการลักลอบนำเข้าขยะอิเล็กทรอนิกส์ (E-Waste) และกากอุตสาหกรรมอันตรายผ่านท่าเรือแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี กำลังกลายเป็นประเด็นร้อนที่สังคมต้องจับตามอง หลังมีการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับเครือข่ายทุนเทา บริษัทเอกชนต้องสงสัย และข้อกล่าวหาเรื่องการเรียกรับผลประโยชน์จากเจ้าหน้าที่รัฐ ซึ่งหากเป็นจริง ย่อมสะท้อนให้เห็นถึงปัญหาการทุจริตที่อาจฝังรากลึกอยู่ในระบบนำเข้าและขนส่งสินค้าระหว่างประเทศ
ล่าสุด คุณไทกร พลสุวรรณ ออกมาเปิดประเด็นเกี่ยวกับขบวนการดังกล่าว โดยระบุถึงบริษัทเอกชนต้องสงสัยจำนวน 7 แห่ง ซึ่งอาจมีความเชื่อมโยงกับการนำเข้าขยะอิเล็กทรอนิกส์และสารเคมีอันตราย โดยใช้วิธีสำแดงประเภทสินค้าเป็นเศษโลหะหรือเศษอะลูมิเนียม เพื่ออำพรางสิ่งของที่อยู่ภายในตู้คอนเทนเนอร์

ประเด็นที่น่าติดตามยิ่งกว่าการสำแดงสินค้าเท็จ คือข้อกล่าวหาเกี่ยวกับการเรียกรับสินบนจากเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง โดยมีการกล่าวอ้างว่าอัตราการจ่ายผลประโยชน์เดิมอยู่ที่ประมาณ 40,000 บาทต่อตู้ ก่อนจะขยับสูงขึ้นเป็น 140,000 บาทต่อตู้ พร้อมข้อสงสัยว่ามีบุคคลทำหน้าที่เป็นตัวกลางรวบรวมเงินและส่งต่อไปยังผู้เกี่ยวข้อง
คำถามคือ เงินจำนวนมหาศาลเหล่านี้เดินทางไปถึงใครบ้าง มีเจ้าหน้าที่ระดับใดเกี่ยวข้อง และมีใครทำหน้าที่อำนวยความสะดวกให้ตู้สินค้าต้องสงสัยผ่านกระบวนการตรวจปล่อยได้
รูปแบบการลักลอบนำเข้าที่ถูกตั้งข้อสงสัย คือการนำขยะอิเล็กทรอนิกส์ แผงวงจรไฟฟ้า ซากคอมพิวเตอร์ และชิ้นส่วนเครื่องใช้ไฟฟ้าเก่า ปะปนหรือซุกซ่อนมากับเศษโลหะ ก่อนนำเข้ามายังประเทศไทยผ่านท่าเรือแหลมฉบัง
สินค้าเหล่านี้บางประเภทเข้าข่ายของเสียอันตรายที่อยู่ภายใต้การควบคุมของอนุสัญญาบาเซล (Basel Convention) ซึ่งประเทศไทยมีมาตรการห้ามหรือควบคุมการนำเข้าอย่างเข้มงวดตามประเภทของเสียและข้อกำหนดที่เกี่ยวข้อง
ข้อมูลการตรวจสอบในปี 2569 มีรายงานการอายัดตู้คอนเทนเนอร์ต้องสงสัยจำนวนมาก รวมถึงกรณีสินค้าจากประเทศออสเตรเลียที่มีการตรวจยึด E-Waste น้ำหนักรวมกว่า 240,000 กิโลกรัม ตลอดจนการตรวจเปิดตู้สินค้าเพิ่มเติมในช่วงเดือนตุลาคมที่ผ่านมา
อย่างไรก็ตาม ประเด็นที่ต้องสืบสวนต่อคือ เมื่อสินค้าเหล่านี้ผ่านเข้ามาในประเทศไทยแล้ว ใครเป็นผู้รับสินค้า ใครเป็นผู้จัดหารถขนส่ง และใครเป็นผู้กำหนดปลายทางให้กับโรงงานรีไซเคิลหรือสถานที่กำจัดกากอุตสาหกรรม
เพราะการนำเข้าขยะพิษไม่ใช่เพียงเรื่องของผู้นำเข้า แต่เป็นห่วงโซ่ธุรกิจที่ต้องมีผู้ประสานงาน ผู้ขนส่ง ผู้รับซื้อ และผู้จัดการปลายทาง
ปมร้อน “คนจีน จ.” ตัวกลางที่ต้องตรวจสอบ เส้นทางเงินเชื่อมโยงบริษัททั้ง 7 จริงหรือไม่
อีกประเด็นที่ถูกหยิบยกขึ้นมาเป็นข้อสงสัย คือข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลที่ถูกเรียกชื่อว่า “จ.” (นามย่อ) ซึ่งมีการกล่าวอ้างว่าเป็นชาวจีนและอาจมีบทบาทเป็นตัวกลางในการประสานงานเกี่ยวกับตู้สินค้ากลุ่มเศษเหล็กที่นำออกจากท่าเรือแหลมฉบัง
มีข้อกล่าวอ้างเพิ่มเติมว่า บริษัทที่เกี่ยวข้องกับตู้ขยะต้องสงสัยมีการโอนเงินไปยังบุคคลดังกล่าว และมีการระบุว่าเป็นบุคคลที่สามารถประสานงานเกี่ยวกับการนำสินค้าออกจากท่าเรือได้
ข้อมูลดังกล่าวถือเป็นประเด็นสำคัญที่หน่วยงานสอบสวนต้องตรวจสอบอย่างละเอียด โดยเฉพาะเส้นทางการเงิน รายการโอนเงินระหว่างบริษัทกับบุคคลที่ถูกกล่าวถึง ความสัมพันธ์ทางธุรกิจ และบทบาทที่แท้จริงในกระบวนการนำเข้าสินค้า
ประเด็นที่ต้องหาคำตอบให้ได้คือ “คนจีน จ.” เป็นเพียงผู้ประสานงานทางธุรกิจ หรือเป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญในเครือข่าย หรือมีความสัมพันธ์กับบริษัททั้ง 7 แห่งอย่างไร และมีเจ้าหน้าที่รัฐคนใดเกี่ยวข้องกับการดำเนินงานหรือไม่
ข้อกล่าวหาเหล่านี้ยังต้องรอหลักฐานทางการเงิน เอกสารการนำเข้า และผลการสอบสวนจากหน่วยงานที่มีอำนาจ ไม่ควรด่วนสรุปว่าบุคคลใดกระทำผิดก่อนมีพยานหลักฐานยืนยัน
อีกด้านหนึ่ง ปัญหาขยะอุตสาหกรรมในจังหวัดชลบุรีกำลังสร้างความกังวลให้กับประชาชนในพื้นที่ ซึ่งก่อนหน้านี้ยังมีการร้องเรียนเกี่ยวกับกลิ่นเหม็นจากบ่อขยะ น้ำชะขยะไหลลงสู่ลำรางสาธารณะ รวมถึงกรณีพบถังสารเคมีและขยะต้องสงสัยถูกนำมาทิ้งในพื้นที่ชุมชน โดยประชาชนเรียกร้องให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้าตรวจสอบอย่างจริงจัง
นอกจากนี้ ยังมีข้อกังวลว่าประชาชนบางส่วนไม่กล้าออกมาให้ข้อมูลหรือร้องเรียน เพราะเกรงกลัวอิทธิพลในพื้นที่ เข้ามาเกี่ยวข้องกับการลักลอบทิ้งกากอุตสาหกรรมผิดกฎหมาย ซึ่งเป็นประเด็นที่ภาครัฐต้องให้ความสำคัญ โดยเฉพาะการคุ้มครองพยานและผู้แจ้งเบาะแส
ขณะเดียวกัน ข้อเรียกร้องให้รัฐบาลผลักดันเรื่องเข้าสู่กระบวนการสอบสวนคดีพิเศษโดย DSI ประสาน ป.ป.ช. ตรวจสอบเจ้าหน้าที่รัฐ และให้ ปปง. ตรวจสอบเส้นทางทรัพย์สินหากพบพยานหลักฐานเข้าข่ายความผิด ก็เป็นแนวทางที่ควรได้รับการพิจารณาอย่างเร่งด่วน
เพราะเรื่องนี้ไม่ใช่แค่การลักลอบนำเข้าขยะจากต่างประเทศ แต่เป็นคำถามใหญ่เกี่ยวกับความโปร่งใสของระบบราชการ ความมั่นคงทางสิ่งแวดล้อม และความปลอดภัยของประชาชน
หากมีขบวนการจริง ต้องสาวให้ถึงต้นตอ ไม่ใช่จัดการเฉพาะโรงงานปลายทางหรือจับเพียงผู้ปฏิบัติงานระดับล่าง แต่ต้องขยายผลไปถึงผู้สนับสนุน ผู้ประสานงาน และผู้มีอำนาจที่เกี่ยวข้องทุกระดับ
ขยะพิษอาจถูกซุกซ่อนอยู่ในตู้คอนเทนเนอร์ แต่ความจริงไม่ควรถูกซุกซ่อนอยู่ในระบบราชการ
